Gta

De GTA-franchise heeft de meeste attributen van het AAA-genre vermeden, zoals jaarlijkse releases, halfbakken lanceringen en twijfelachtige DLC.

De toewijding van Rockstar Games aan kwaliteit en aandacht voor detail heeft ervoor gezorgd dat de GTA-franchise nooit het risico loopt verouderd te raken.



Een van de vele redenen waarom fans uitkijken naar een GTA-game, is het feit dat Rockstar de kunst van de open-wereldgame vrijwel heeft gekraakt.

Hoewel de open-wereldkaarten en het gameplay-ontwerp niet zo rijk zijn als Breath of the Wild of Metal Gear Solid 5, zijn ze nog steeds een klasse apart.

Hier is een blik op twee van de meest baanbrekende titels van de serie en de verschillen in hun kaarten.

Hoe verschillend zijn de GTA 5- en GTA 4-kaarten?

Hoewel beide games tot dezelfde franchise behoren en hetzelfde DNA delen, kunnen GTA 4 en 5 niet meer van elkaar verschillen.

Grand Theft Auto 4 vertegenwoordigde een nieuwe richting voor de serie en is misschien wel het grootste creatieve risico dat Rockstar tot nu toe heeft genomen.

Grand Theft Auto 4

GTA 4 was geen hardvochtig avontuur door de stad met een vaag, bijna hoorbaar lachspoor op de achtergrond dat elke grote explosie of punchline accentueerde. In plaats daarvan was het een veel somberder ervaring die een extreem korrelig verhaal vertelde en meer genuanceerde thema's behandelde dan zijn voorgangers.

Niko's verhaal in GTA 4 was veel donkerder dan welke game in de serie dan ook, en Liberty City is gemaakt om dat te weerspiegelen.

De kaart is technisch kleiner dan zijn voorganger, San Andreas. Grootte is echter niet het enige dat telt bij een kaartontwerp.

Liberty City voelt bijna verstikkend aan, met zijn monolithische wolkenkrabbers die boven de speler uittorenen en een extreem claustrofobische omgeving creëren. Het kleurenpalet weerspiegelt ook het soort levenloze decadentie dat zich over de stad heeft gevestigd.

Het ontwerp van de kaart is niet alleen gericht op het bieden van een grote speeltuin voor de speler, maar weerspiegelt ook de thema's en toon van de game.

Dit is de reden waarom de kaart van GTA 4 een beetje droog en bijna verstikkend kan aanvoelen. Het is echter allemaal ontworpen.

Grand Theft Auto 5

Hoewel Grand Theft Auto 4 een risico was dat uiteindelijk zijn vruchten afwierp (nog steeds de best beoordeelde GTA-game op Metacritic), misten veel fans de informele, baldadige manieren van de games die eraan voorafgingen.

Rockstar moest een evenwicht vinden tussen de twee en dat lukte bijna, met Grand Theft Auto 5 met genuanceerde thema's, onderbroken door belachelijke en over-the-top actiescènes. De kaart lijdt echter niet aan een identiteitscrisis en is vanaf het begin duidelijk over wat Rockstar van plan was te doen.

GTA 5's vertolking van San Andreas introduceert nieuwe delen van de staat, terwijl andere (van GTA San Andreas) worden verwijderd.

Los Santos is een stad van overdaad, losbandigheid en ijdelheid, en de kaart weerspiegelt dat bij elke beurt. De straten zijn vol leven, maar er is iets extreem hols in het midden van dit alles.

De kaart is rijk aan geografische diversiteit, met bergen, kliffen en zelfs schilderachtige stranden. Toch zal de speler allerlei eigenaardigheden aantreffen, en de meeste personages zullen klagen over hoe ze van de stad af willen. Dit geeft aan dat het leven in Los Santos goed kan zijn, maar misdaad en excessen zijn in wezen doorgesijpeld in alle facetten van het leven.

Michael, wiens droom het was om naar Los Santos te komen om een ​​goed leven te leiden, lijkt elke seconde een hekel te hebben aan zijn bestaan ​​in de stad en voelt zich volkomen ellendig.

De kaart is extreem groot en straalt het soort Vinewood-arrogantie uit dat Rockstar Games wilde. Toch is het misschien wel de meest perfecte open-wereldkaart, waarbij gameplay en thematische elementen vrij zorgvuldig worden afgewogen.